Astrofotografia

Astrofotografia

Artykuły | O stronie | Linki

Słońce | Księżyc | Zaćmienia | Planety | Komety | Koniunkcje | Gwiazdy | Obiekty mgławicowe | Zjawiska


Zjawiska widoczne w 2012 roku

W 2012 roku na niebie widocznych będzie kilka rzadkich zjawisk astronomicznych. Najciekawszym z nich będzie przejście Wenus na tle tarczy Słońca, które nastąpi nad ranem 6 czerwca 2012 roku [za 105 dni] . Jest to praktycznie jedyna okazja do obserwacji tego typu zjawiska, gdyż kolejny raz nastąpi za ponad 100 lat. Nad ranem 15 lipca 2012 roku [za 144 dni] będzie widoczne zakrycie Jowisza przez Księżyc w fazie sierpa. Spośród dwóch zaćmień Słońca i dwóch zaćmień Księżyca do których dojdzie w 2012 roku z obszaru Polski będzie można obserwować jedynie półcieniowe zaćmienie Księżyca w dniu 28 listopada 2012 roku [za 280 dni]. W dniu 5 marca 2012 roku [za 12 dni] nastąpi najmniej korzystna opozycja Marsa - średnica tarczy planety wyniesie niecałe 14 sekund łuku. W dniu 3 kwietnia 2012 roku [za 41 dni] planeta Wenus znajdzie się na tle jasnej gromady otwartej gwiazd M 45 Plejady.

Zdjęcie przedstawia przejście Wenus na tle Słońca sfotografowane 8 czerwca 2004 roku o godzinie 10:20 CWE obiektywem 10/1000 mm z okularem dającym powiększenie około 80x za pomocą aparatu cyfrowego Canon PowerShot A60.

» Więcej zdjęć przejścia Wenus 2004.06.08



Zmiany na stronie

  • 2011.12.29 | [aktualizacja 155] [55 dni temu] - zostały dodane informacje o zjawiskach widocznych na niebie w 2012 roku.

» Zmiany na stronie


Nadchodzące zjawiska astronomiczne

  • 2012.02.25 [za 3 dni] - Koniunkcja Księżyca z Wenus
  • 2012.02.26 [za 4 dni] - Koniunkcja Księżyca z Wenus i Jowiszem
  • 2012.03.01 [za 8 dni] - Pierwsza kwadra Księżyca
  • 2012.03.03 [za 10 dni] - Opozycja Marsa
  • 2012.03.05 [za 12 dni] - Merkury w maksymalnej elongacji wschodniej (18°)
  • 2012.03.07 [za 14 dni] - Koniunkcja Księżyca z Marsem
  • 2012.03.08 [za 15 dni] - Pełnia Księżyca
  • 2012.03.10 [za 17 dni] - Koniunkcja Księżyca z Saturnem
  • 2012.03.13 [za 20 dni] - Koniunkcja Wenus z Jowiszem


Faza Księżyca

Aktualnie Księżyc znajduje się w fazie 0.9 dni po nowiu i jest niewidoczny ze względu na niewielką odległość kątową od Słońca.


Warunki widoczności planet

Aktualnie na niebie panują korzystne warunki do obserwacji kilku planet. Od kilku tygodni po zachodzie Słońca nisko nad południowo-zachodnim horyzontem zaczyna się pojawiać bardzo jasno świecąca Wenus, warunki do jej obserwacji stale się poprawiają. Na niebie wieczornym za pomocą lornetki lub większego instrumentu obserwować można Urana w gwiazdozbiorze Ryb i Neptuna w gwiazdozbiorze Wodnika. Przez większą część nocy na pograniczu gwiazdozbiorów Barana i Ryb widoczny jest jasno świecący Jowisz. W drugiej połowie nocy widoczny jest Mars w gwiazdozbiorze Lwa, a nad ranem Saturn przebywający w gwiazdozbiorze Panny. Pozostałe planety: Merkury i Pluton znajdują się w koniunkcji ze Słońcem i nie są widoczne.

Jowisz z widocznymi pasami sfotografowany 12 listopada 2011 roku o godzinie 22:15 CSE aparatem Canon A510 z obiektywem 5,5/23 mm ustawionym za okularem teleskopu o średnicy zwierciadła 150 mm i ogniskowej 900 mm z czasem naświetlania 8x1/20 sekundy.

» Więcej zdjęć Jowisza



Kometa C/2009 P1 Garradd

Aktualnie na niebie wieczornym widoczna jest dość jasna kometa C/2009 P1 Garradd. Jest wyjątkowym obiektem, gdyż przelatuje w bardzo dużej odległości od Ziemi i Słońca i pomimo tego jest z łatwością dostępna do obserwacji za pomocą amatorskiego sprzętu. Jesienią i zimą przemierzy drogę wśród gwiazd Herkulesa i Smoka świecąc blaskiem 6-7 magnitudo, do jej obserwacji wystarczy lornetka lub niewielki teleskop. W związku z wzajemnym położeniem Ziemi, komety i Słońca będzie ona dostępna do obserwacji w bardzo dobrych warunkach prawie przez całą pierwszą połowę 2012 roku. Kometa C/2009 P1 Garradd najbliżej Ziemi w odległości aż 1,39 AU znalazła się 23 sierpnia 2011 roku, a po kilku miesiącach ponownie zbliży się do Ziemi na 1,26 AU w dniu 5 marca 2012 roku. Przez peryhelium odległe od Słońca o 1,55 AU przejdzie w dniu 24 grudnia 2011 roku.

Kometa C/2009 P1 Garradd na pograniczu gwiazdozbiorów Strzały i Liska w pobliżu gromady otwartej Cr 399 "Wieszak" sfotografowana 3 września 2011 roku o godzinie 21:35 CWE aparatem Canon 300D z obiektywem 4/200 mm z czasem naświetlania 8x30 sekund przy czułości matrycy 800 ISO.


Więcej»

 | Zdjęcia i informacje o komecie C/2009 P1 Garradd



Gwiazdozbiory

W lutym na niebie wieczornym w zachodniej części nieba świecą gwiazdozbiory nieba jesiennego: Pegaz i Andromeda. Nad południowym horyzontem widoczne są gwiazdozbiory nieba zimowego: Orion, Byk, Bliźnięta, Woźnica i Wielki Pies. Około północy kierują się już ku zachodowi, natomiast na ich miejsce pojawiają się Rak, Lew, Hydra, w zenicie Wielka Niedźwiedzica. Nad ranem górują nad południowym horyzontem Wolarz i Panna, a nad wschodnim horyzontem pojawiają się Lutnia, Labędź i Orzeł.

Zdjęcie okolic gwiazdozbioru Oriona wykonane w lutym 2002 roku obiektywem 5,6/29 mm z kilkuminutowym czasem naświetlania na filmie o czułości 800 ISO.

» Więcej zdjęć gwiazdozbiorów



Obiekty mgławicowe

Aktualnie na niebie panują dość korzystne warunki do obserwacji wizualnych i fotograficznych obiektów mgławicowych widocznych na letnim niebie. Szczególnie ciekawe są mgławice planetarne M 27 w Lisku i M 57 w Lutni, gromady kuliste M 13 w gwiazdozbiorze Herkulesa i M 22 w Strzelcu, gromada otwarta M 11 w gwiazdozbiorze Tarczy, mgławice M 8 w Strzelcu, M 16 i M 17 na pograniczu Strzelca i Węża oraz efektownie prezentujące się na fotografiach NGC 7000 Ameryka Północna i NGC 6992 Cirrus widoczne w gwiazdozbiorze Łabędzia.

Na zdjęciu widoczna jest mgławica NGC 7000 "Ameryka Północna" sfotografowana 13 października 1998 roku o godzinie 20:30 obiektywem 4/200 na filmie Kodak 1000 ISO z 15-minutowym czasem ekspozycji.

» Więcej zdjęć mgławic



Supernowa SN2011fe w galaktyce M 101

Pod koniec sierpnia 2011 roku w galaktyce M 101 w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy wybuchła supernowa SN2011fe. Maksimum jasności wynoszące około 10 magnitudo osiągnęła w pierwszej połowie września 2011 roku i od tej pory jej jasność powoli spada. Najlepsze warunki do obserwacji supernowej występują w godzinach wieczornych, około 1,5 godziny po zachodzie Słońca, gdy zapadnie już zmierzch astronomiczny, a galaktyka znajduje się jeszcze stosunkowo wysoko na niebie. Szukać jej należy w północno-zachodniej części nieba, w pobliżu gwiazdy podwójnej (Alkor i Mizar) w dyszlu Wielkiego Wozu.

Supernowa SN2011fe w galaktyce M 101 widoczna jako jasna gwiazdka poniżej galaktyki. Zdjęcie powstało poprzez połączenie dwóch ekspozycji: supernowa została sfotografowana 24 września 2011 roku o godzinie 20:29 CWE aparatem Canon 300D z obiektywem 4/200 mm z czasem naświetlania 30 sekund przy czułości matrycy 800 ISO, natomiast tło z ramionami spiralnymi galaktyki sfotografowane było w lepszych warunkach obserwacyjnych (większa wysokość nad horyzontem) w dniu 7 kwietnia 2007 roku o godzinie 21:24 CWE tym samym sprzętem z czasem naświetlania o długości 2,5 minuty.

» Więcej zdjęć supernowej



Ranking Stron Astronomicznych

061118 | 28050




Astrofotografia

Artykuły | O stronie | Linki

Słońce | Księżyc | Zaćmienia | Planety | Komety | Koniunkcje | Gwiazdy | Obiekty mgławicowe | Zjawiska

Andrzej Binkiewicz | astrofotografia@andre.iq.pl

www.astrofotografia.net.pl