Astrofotografia

Faza Księżyca

Aktualnie Księżyc znajduje się w fazie 29.2 dni po nowiu i jest niewidoczny ze względu na niewielką odległość kątową od Słońca.

Warunki widoczności planet]

Aktualnie na niebie panują korzystne warunki do obserwacji kilku planet. W drugiej połowie kwietnia po zachodzie Słońca nisko nad horyzontem będzie widoczny Jowisz, jednakże z dnia na dzień planeta ta będzie świecić coraz niżej nad horyzontem, a w koniunkcji ze Słońcem znajdzie się 13 maja. Dużo wyżej nad zachodnim horyzontem widoczna jest bardzo jasno świecąca Wenus, która stopniowo będzie zmniejszać swoją kątową odległość od Słońca i w dniu 6 czerwca [za 17 dni] przejdzie na tle tarczy Słońca. Przez wiekszą część nocy w gwiazdozbiorze Lwa obserwować można jasno świecącego Marsa. Praktycznie przez całą noc widoczny jest Saturn przebywający w gwiazdozbiorze Panny, który w dniu 14 kwietnia 2012 roku [35 dni temu] znalazł się w opozycji względem Słońca. Pozostałe planety: Merkury, Uran, Neptun i Pluton znajdują się w niezbyt dużej odległości kątowej od Słońca i są trudne do obserwacji.

Jowisz z widocznymi pasami sfotografowany 12 listopada 2011 roku o godzinie 22:15 CSE aparatem Canon A510 z obiektywem 5,5/23 mm ustawionym za okularem teleskopu o średnicy zwierciadła 150 mm i ogniskowej 900 mm z czasem naświetlania 8x1/20 sekundy.

» Więcej zdjęć Jowisza

Kometa C/2009 P1 Garradd

Aktualnie na niebie wieczornym widoczna jest dość jasna kometa C/2009 P1 Garradd. Jest wyjątkowym obiektem, gdyż przelatuje w bardzo dużej odległości od Ziemi i Słońca i pomimo tego jest z łatwością dostępna do obserwacji za pomocą amatorskiego sprzętu. Jesienią i zimą przemierzy drogę wśród gwiazd Herkulesa i Smoka świecąc blaskiem 6-7 magnitudo, do jej obserwacji wystarczy lornetka lub niewielki teleskop. W związku z wzajemnym położeniem Ziemi, komety i Słońca będzie ona dostępna do obserwacji w bardzo dobrych warunkach prawie przez całą pierwszą połowę 2012 roku. Kometa C/2009 P1 Garradd najbliżej Ziemi w odległości aż 1,39 AU znalazła się 23 sierpnia 2011 roku, a po kilku miesiącach ponownie zbliży się do Ziemi na 1,26 AU w dniu 5 marca 2012 roku. Przez peryhelium odległe od Słońca o 1,55 AU przejdzie w dniu 24 grudnia 2011 roku.

Kometa C/2009 P1 Garradd na pograniczu gwiazdozbiorów Strzały i Liska w pobliżu gromady otwartej Cr 399 "Wieszak" sfotografowana 3 września 2011 roku o godzinie 21:35 CWE aparatem Canon 300D z obiektywem 4/200 mm z czasem naświetlania 8x30 sekund przy czułości matrycy 800 ISO.

 | Zdjęcia i informacje o komecie C/2009 P1 Garradd

Gwiazdozbiory

W maju coraz później zapada zmrok i noce stają się coraz krótsze. Na niebie wieczornym w zachodniej części nieba świecą gwiazdozbiory nieba zimowego: Bliźnięta, Rak oraz Woźnica. W południowej części nieba wznoszą się Lew, Panna i Hydra, a w zenicie Wielka Niedźwiedzica. We wschodniej części nieba wznosi się Herkules, Wąż oraz Wolarz, które to gwiazdozbiory górują około północy. Nad ranem nad wschodnim horyzontem pojawiają się Lutnia, Labędź, Orzeł oraz Pegaz, a na południu widoczny jest Strzelec, Skorpion oraz Wężownik.

Warkocz Bereniki sfotografowany 24 kwietnia 2000 roku o godzinie 0:15 obiektywem 2/58 na filmie Fuji 800 ISO z czasem naświetlania o długości 5 minut.

» Więcej zdjęć gwiazdozbiorów

Obiekty mgławicowe

Aktualnie na niebie panują dość korzystne warunki do obserwacji wizualnych i fotograficznych obiektów mgławicowych widocznych na letnim niebie. Szczególnie ciekawe są mgławice planetarne M 27 w Lisku i M 57 w Lutni, gromady kuliste M 13 w gwiazdozbiorze Herkulesa i M 22 w Strzelcu, gromada otwarta M 11 w gwiazdozbiorze Tarczy, mgławice M 8 w Strzelcu, M 16 i M 17 na pograniczu Strzelca i Węża oraz efektownie prezentujące się na fotografiach NGC 7000 Ameryka Północna i NGC 6992 Cirrus widoczne w gwiazdozbiorze Łabędzia.

Na zdjęciu widoczna jest mgławica NGC 7000 "Ameryka Północna" sfotografowana 13 października 1998 roku o godzinie 20:30 obiektywem 4/200 na filmie Kodak 1000 ISO z 15-minutowym czasem ekspozycji.

» Więcej zdjęć mgławic

Obłoki srebrzyste

Co roku od połowy maja do połowy lipca na niebie można obserwować obłoki srebrzyste. Mają one wygląd zbliżony do chmur pierzastych, jednakże z łatwością można je odróżnić. Obserwować je można po zachodzie Słońca w północnej części nieba nisko nad horyzontem.

Zdjęcie przedstawia obłoki srebrzyste sfotografowane 2 lipca 2003 roku około godziny 23:45 CWE obiektywem 4/70 z czasem naświetlania 15 sekund na filmie Fuji 200 ISO.

» Więcej zdjęć obłoków srebrzystych

Supernowa SN2011fe w galaktyce M 101

Pod koniec sierpnia 2011 roku w galaktyce M 101 w gwiazdozbiorze Wielkiej Niedźwiedzicy wybuchła supernowa SN2011fe. Maksimum jasności wynoszące około 10 magnitudo osiągnęła w pierwszej połowie września 2011 roku i od tej pory jej jasność powoli spada. Najlepsze warunki do obserwacji supernowej występują w godzinach wieczornych, około 1,5 godziny po zachodzie Słońca, gdy zapadnie już zmierzch astronomiczny, a galaktyka znajduje się jeszcze stosunkowo wysoko na niebie. Szukać jej należy w północno-zachodniej części nieba, w pobliżu gwiazdy podwójnej (Alkor i Mizar) w dyszlu Wielkiego Wozu.

Supernowa SN2011fe w galaktyce M 101 widoczna jako jasna gwiazdka poniżej galaktyki. Zdjęcie powstało poprzez połączenie dwóch ekspozycji: supernowa została sfotografowana 24 września 2011 roku o godzinie 20:29 CWE aparatem Canon 300D z obiektywem 4/200 mm z czasem naświetlania 30 sekund przy czułości matrycy 800 ISO, natomiast tło z ramionami spiralnymi galaktyki sfotografowane było w lepszych warunkach obserwacyjnych (większa wysokość nad horyzontem) w dniu 7 kwietnia 2007 roku o godzinie 21:24 CWE tym samym sprzętem z czasem naświetlania o długości 2,5 minuty.

» Więcej zdjęć supernowej

065815 | 33514

Astrofotografia

Artykuły | O stronie | Linki

Słońce | Księżyc | Zaćmienia | Planety | Komety | Koniunkcje | Gwiazdy | Obiekty mgławicowe | Zjawiska